از زمانی که یاسمن فقط این کانال را تماشا میکرد بیشتر از یکسال گذشته است

او حالا به برنامه های شاد کودکانه بخصوص آنهایی که همراه با آهنگ و شعر باشد علاقه مند شده و دیگر آن اعتیاد گذشته را به تماشای  کانال Baby  ندارد . با این وجود هنوز هم گهگاهی آنرا میبیند . حالا در لیست علاقه مندیهای دختر کوچولوی من "نقاشی کردن" جایگاه اول را دارد . بطوری که گاهی در یک روز یک دفتر 40 برگ را پر میکند از  نقاشی هایش

و از بین تمامی برنامه های تلویزیون هم فیتیله را خیلی دوست دارد

یک برنامه شاد با اجرای 3 هنرمند ( فروتن ، گلی و مسلمی ) و یک مجری شاداب بنام مجید قناد

این برنامه روز های جمعه از شبکه 2 با نام "فیتیله" و روزهای شنبه و یکشنبه هم از شبکه جام جم با نام "خونه به خونه" پخش می شود.

گرمای مرداد ماه این روزها کمتر اجازه خارج شدن از منزل را به ما می دهد و یاسمن نیز خواب شیرین صبح را در زیر نسیم روح بخش کولر گازی تا حدود ساعت 10 صبح ادامه می دهد . بعد از بیداری و صرف صبحانه هم مشغول می شود به کارهایی از این قبیل:

با اسباب بازیهایش بازی می کند:

تلویزیون تماشا می کند:

تلفن های منزل  را جواب می دهد:

بستنی و یخمک و ... نوش جان می کند:

با عروسک هایش (مینو ، سوسن و . . . ) بازی میکند:

نقاشی می کشد :

به بازیهای دیگر می پردازد مثل پاره کردن روزنامه با قیچی :

کتاب داستانهایش را نگاه میکند و از من یا مامان می خواهد که برایش بخوانیم:

و غروب که معمولا همگی با هم برای نماز جماعت به مسجد فاطمه زهرا میرویم:

من در بیشتر بازیهای داخل خانه یاسمن به ناچار هم بازی او هستم

و البته گاهی هم حوصله اش سر می رود و بهانه می گیرد و نق میزند !

روز جمعه گذشته  (دو روز قبل ) یعنی در روز 8-8-2008 راس ساعت 8 و 8 دقیقه و 8 ثانیه مراسم افتتاحیه بازیهای المپیک 2008 در شهر پکن آغاز گردید . ظاهرا عدد 8 در چین یک عدد مقدس و خوش یمن بشمار می رود و چینیها این مراسم را در این زمان برگزار کردند . این مراسم زیبا و باشکوه بطور مستقیم از تلویزیون پخش شد و حتی یاسمن نیز گوشه هایی از آن را تماشا کرد .

بعد از پایان افتتاحیه المپیک طبق روال معمول به منزل بابابزرگ یاسمن رفتیم . عمو حمداله ، تنهای عموی فعلا مجرد یاسمن خبر از آوردن کفش های بچه گانه چینی برای مغازه اش را داد و ما تصمیم گرفتیم یاسمن را بی نصیب نگذاریم و این شد که همانجا این کفش چینی را با تخفیف ویژه برایش گرفتیم 3500 تومان

1500  بیا ...    اغا 1500 بیا...     یه چیزی بخر

این صدای دخترم است که مانند دستفروشها اسباب بازی هایش را جلوی خودش گذاشته و داد می زند 1500

و کاملا مشخص است که او این بازی جدید را از بازار الگوبرداری کرده است

و من تنها مشتری او در این بازی هستم که لاجرم باید چیزی بخرم

- خانم میشه کمتر حساب کنید ؟

- ها...   کمتر حسابش میکنم

- چند حساب میکنی ؟

- 2 تومن !

و من چیزی میخرم و ...

و چند لحظه بعد جای مشتری و فروشنده عوض می شود و بازی ادامه می یابد